تبلیغات
کلبه ورزشی جسم اندیشه - نتایج مسابقات مستر المپیاد2010

بازدید : مرتبه
تاریخ : شنبه 20 شهریور 1389

در شبی كه بدنسازان نامداری نظیر كای گرین و ویكتور مارتینز كمتر از حد انتظار ظاهر شدند و فیل هیث پدیده بزرگ این رقابت‌ها نام گرفت، بار دیگر این جی كاتلر بود كه در یك رقابت بسیار نزدیك بار دیگر به مقام قهرمانی مستر المپیا رسید. كاتلر كه در یك دهه اخیر همواره جزو مدعیان اصلی بوده، برای چهارمین بار در پنج سال اخیر به این عنوان دست یافت تا بالاتر از بدنسازان بزرگی مانند سرجیو الیوا، به عنوان یكی از برترین ستاره‌های تاریخ این رشته لقب بگیرد. حالا جی كاتلر پس از رونی كولمن، لی هنی، آرنولد و دوریان یتس، پنجمین بدنساز پرافتخار تاریخ است.

 

 

 

حذف شده‌ها

از جمع 22 بدنسازی كه در رقابت‌های این دوره شركت كرده بودند، بیل ویلمور، پاكو باتیستا، كرای ریچاردسون، اریك فرانك هاوسر و روبرت پیوتركویچ 5 بدنسازی بودند كه كمترین امتیاز را گرفتند و همگی به طور مشترك در رتبه هجدهم قرار گرفتند. در این میان، ریچاردسون بدون شك بدترین بدنساز این دوره بود. او كه پیش از این سه بار مسابقات المپیا را تجربه كرده بود، در فیگورهای پشت بیشتر به یك بدنساز آماتور شباهت داشت. ریچاردسون در سال 2008 به مقام سیزدهم رسیده بود. فرانك هاوسر هم با وجود اینكه در عضلات پا وساق، عضلاتی توسعه یافته را به نمایش گذاشت اما در مقایسه با مردان المپیایی حرفی برای گفتن نداشت. او در ناحیه سرشانه، سینه و شكم ضعف‌های آشكاری دارد و اگر بالاتنه او مثل عضلات چهار سر رانش چشمگیر بود، می‌توانست حتی مدعی مقام‌های بالاتری باشد.

 بیل ویلمور هم كه بدنسازی پرسابقه و مسن است، نسبت به مسابقات گذشته افت آشكاری داشت و مشخص بود كه نمی‌تواند عنوانی كسب كند. این برای چهارمین بار بود كه ویلمور در مسترالمپیا شركت می‌كرد و جالب اینكه در هیچ كدام از آن‌ها نتوانسته به جمع 15 نفر برسد. پاكو باتیستا هم كه شهرتش را بیشتر مدیون رشته‌های رینگی است، با پوست ضخیم و آبدار روی صحنه آمد و خیلی زود به جمع حذف شده‌ها پیوست.

اما روبرت پیوتركویچ قهرمان آماتورهای جهان در سال 2007 كه برای اولین بار مستر المپیا را تجربه می‌كرد، در حالی هم ردیف باتیستا قرار گرفت كه می‌توانست با قضاوتی منصفانه‌تر، سه چهار پله صعود كند. او كه یك بار در جریان مسابقات آماتوری به علی تبریزی باخته، در نمای روبرو خشك و حجیم به نظر می‌رسد اما شانه‌های جمع و ضعف او در عضلات پشت، باعث شد كه این بدنساز اروپایی چندان مورد توجه قرار نگیرد. البته قانون نانوشته‌ای در المپیا حاكم است كه به موجب آن، كسی به بدنسازان تازه وارد توجهی نمی‌كند وگرنه او می‌توانست با همین كیفیت هم رتبه‌ای بالاتر داشته باشد. پیوتركویچ امسال در آرنولد كلاسیك دهم شده بود.

ناكامان ردیف دو

ایوگنی میشین بدنساز اهل روسیه كه یكی دیگر از ضعیف‌ترین بدنسازان این دوره بود. میشین كه به لطف مقام سومی در مسابقه «سوپر نمایش اروپا» به المپیا راه یافته بود، با رای داوران در رده هفدهم قرار گرفت. دیگر تازه وارد مستر المپیای 2010، «اد نون» بود. بدنسازی كه صاحب یكی از بهترین ایكس‌های این دوره بود و از این لحاظ به تونی فریمن شباهت زیادی دارد اما ضعف در عضلات سینه و كات نبودن او باعث شد «نون» در رده شانزدهم قرار گیرد. این بدنساز سیاهپوست در سال 2008 قهرمان آماتورهای آمریكا شده بود و در این یك سال اخیر عملكرد خوبی داشته است.

تروی آلوز هم كه اغلب در المپیا حضور می‌یابد اما هیچوقت افتخار قابل توجهی نداشته، این بار در ردیف پانزدهم ایستاد. آلوز در نمای روبرو، متناسب و زیبا است اما ضعف همیشگی او، كمبود وحشتناك سایز است كه با بالا رفتن سن او، بدتر هم شده است. آلوز در عضلات پشت پا و ساق همیشه ضعیف بوده  و طبیعی است كه در المپیا نمی‌تواند مثل تورنمنت‌های درجه سه به فینال راه یابد.

 

غروب پدیده

پیش از آغاز مسابقات مسترالمپیا خیلی‌ها روی «رولی وینكلار» حساب باز می‌كردند. بدنسازی كه تا دو سال پیش یك ورزشكار گمنام بود اما در مدتی كوتاه جهشی خیره كننده داشت. وینكلار كه چند ماه پیش در نیویورك به مقام قهرمانی رسیده بود در حقیقت مغلوب استراتژی غلط در دوران آماده سازی خود شده بود. دنیس جیمز، ماركوس هالی و جانی جكسون دیگر نفراتی بودند كه در نهایت از حضور در جمع 10 نفر برتر جا ماندند. در میان جانی جكسون كه امسال بهتر از همیشه بود، با نگاه مساعد داوران می توانست رتبه بالاتری داشته باشد. ماركوس هالی هم اگرچه در فیگور جفت بازو از جلو بسیار خوب جلوه می كرد اما پاهای آبدار و ضعف در فیگور جفت بازو از پشت، او را از رسیدن به مقام بهتر دور كرد.

شگفتی حذف گرین

یكی از بزرگترین شگفتی‌های این دوره راه نیافتن كای گرین به فینال بود. گرین كه مدعی جدی قهرمانی این دوره تلقی می شد، امسال می‌خواست حجیم‌تر و سنگین‌تر از همیشه روی صحنه بیاید تا در رقابت با جی كاتلر چیزی كم نداشته باشد اما او دچار همان بلایی شد كه سال پیش دنیس ولف در آن گرفتار شده بود. گرین در مستر المپیای 2010 هیچ نشانی از قهرمان آرنولد كلاسیك نداشت و در شرایطی روی صحنه آمد كه انگار فراموش كرده بود مرحله «آبگیری» را پشت سر بگذارند. همین اتفاق باعث شد كات‌ها و فیبرهای عرضی او به طور كامل ناپدید شود و در نهایت در رده هفتم قرار گرفت.

ویكتور مارتینز هم با وجود اینكه یكی از خوش استیل‌ترین بدنسازان این روزهای جهان است اما خوش شانس بود كه داوران او را در مقامی پایین‌تر از هشتمی قرار ندادند. مارتینز بدون برجستگی، كات و تفكیك یكی از بدترین نمایش‌های تمام عمر خود را پشت سر گذاشت و البته یك رده بالاتر از تونی فریمن ایستاد. مارتینز پس از آن آسیب دیدگی وحشتناك در سال 2008 هنوز نتوانسته به فرم مطلوب بازگردد و دیگر بعید است كه بتواند مدعی المپیا باشد.

هیده تادا یاماگیشی ژاپنی هم كه چند روز قبل از المپیا آسیب دیده بود، در شرایطی روی صحنه آمد كه از آمادگی همیشگی به دور بود و به نظر می‌رسید با ارفاق در رده دهم ایستاد.

فینال دیدنی

اولین شگفتی این دوره المپیا راهیابی رانی راكل به فینال بود. او در نمای روبرو یكی از بهترین‌های حال حاضر جهان است و تناسب جالب توجه و كات‌های عمیق در عضلات پا، موجب شد راكل تا فینال پیش برود. اما او با وجود اینكه عضلات پشت خود را اندكی توسعه داده اما هنوز هم در این بخش با مشكلات جدی مواجه است. راكل در آرنولد كلاسیك هم در همین رتبه قرار گرفته بود.

دنیس ولف هم با كسب مقام پنجمی بهترین بازگشت سال را داشت. او كه سال پیش اوت شده بود، این بار خشك تر روی صحنه آمد اما ولف چندان میانه‌ای با زیبایی و تناسب ندارد. این بدنساز روسی الاصل چند ماه پیش در نیویورك ناامید كننده ظاهر شده بود و كمتر كسی فكر می‌كرد كه در این دوره كای گرین حذف شود و ولف به فینال برسد.

دكستر جكسون دیگر فینالیست این دوره و قهرمان سال 2008 جهان بعد از كسب مقام چهارم در آرنولدكلاسیك این بار هم همان رتبه را تكرار كرد. جكسون كه در ماه‌های اخیر با یك مربی بزرگ به نام چارلز گلاس كار می‌كرد، در مقام مقایسه نسبت به سال پیش بهتر به نظر می‌رسید. او هنوز هم سلطان كات است و در نمای كناری، بهترین بدنساز دنیاست اما این بار هم داوران برانچ وارن با آن حجم شگفت انگیزش را به جكسون ترجیح دادند.

در آخرین مرحله رقابت نیز در حالی كه فیل هیث بسیار به جی كاتلر نزدیك شده بود، بار دیگر رای داوران به سود كاتلر رقم خورد. هیث در حالی كه به طور محسوسی به حجم خود اضافه كرده بود اما همچنان دارای كات‌های عمیق بود و در مقابل جی كاتلر نسبت به سال گذشته اندكی افت كرده بود اما با همه این ماجراها، باز هم جی كاتلر در برخی فیگورها برتر نشان می‌داد و بدین ترتیب پرونده چهل و پنجمین دوره مسترالمپیا با قهرمانی كاتلر بسته شد.

(عكس ها را در ادامه مشاهده كند)

برگرفته از بشیر انلاین 



ارسال توسط hossein
آخرین مطالب
آرشیو مطالب
صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin